|
هنر در ارمنستان
ارامنه در رشته های معماری، کنده کاری، نقاشی، موسیقی
و تئاتر پیشینه پرباری دارند.
با توجه به کوهستانی بودن ارمنستان و وفور سنگ های
ساختمانی در این کشور و استفاده دیرباز از این سنگها
در امر ساختمان سازی کنده کاری بر روی سنگ ها نیز از
اعصار قدیم در میان ارامنه مرسوم گردید.
نقاشی در ارمنستان
هنر نقاشی در ارمنستان بیشتر در کلیساها و صومعه ها
رشد یافته و مورخان ارمنی قرن پنجم خبر از نقاشی های
متعدد بر روی سقف و دیوارهای کلیساها در این دوران
داده اند. نمونه آن را در کلیسای وانک اصفهان می
توانیم ببینیم.
هنر نقاشی هنوز در ارمنستان رواج دارد و نقاشان بسیار
معروفی را به جهان معرفی کرده است.
موسیقی ارمنستان
موسیقی نیز از دیرباز در میان ارمنه رواج داشته ولی از
آثار قبل از مسیحیت هیچ یادگاری به ما نرسیده است. از
قرن چهارم میلادی به بعد موسیقی دینی در اماکنی همچون
کلیساها و صومعه ها رشد چشمگیری یافت و در کنار آن
موسیقی های مردمی نیز رایج بود. عمده ترین موسیقی
کلیسایی در میان ارامنه شاراگان به نام «درد» این
موسیقی که هم اکنون در مراسم دینی کلیساهای ارمنی به
وفور اجرا می شود از قرن چهارم میلادی وجود داشته و تا
کنون تغیرات اندکی را شاهد بوده است.
هنر موسیقی هنوز در میان ارامنه رواج چشمگیری دارد.
هنرستان ها و دانشکده های موسیقی این کشور از جمله
بهترین ها در این رشته محسوب شده. اپرا و ارکستر
فیلارمونیک ارمنستان نیز بسیار فعال بوده و رهبری ان
در حال حاضر با «لوریس چگناوویان»است که دارای شهرتی
جهانی بوده و متولد ایران می باشد.
 موسیقی
مسیحی
سرودخوانی ارمنی که در یکی از هشت الحان ارمنی خوانده
میشود رایجترین گونه از موسیقی مذهبی ارمنی است. این
سرودها در خط خاز نوشته می شود که یک گونه نتنویسی
بومی موسیقی ارمنی است.
بسیاری از این سرودها منشأی باستانی دارند و به دوران
پیش از مسیحیت بر میگردد ولی برخی از آنها جدیدتر
است از جمله سرودهای ساخته مسروپ ماشتوتس، ابداعکننده
الفبای ارمنی. برخی از اجراکنندگان این سرودهای مذهبی
در کلیسای جامع اچمیادزین سکونت دارند از جمله لوسینه
زاکاریان (درگذشته) که با صدای زیر زنانه میخواند.
موسیقی مذهبی ارمنی نیایشی و کلیسایی باقی ماند تا
اینکه کومیتاس وارداپت در پایان سدهٔ نوزدهم موسیقی
چندصدایی را در این موسیقی وارد کرد. کومیتاس را
میتوان بنیادگذار موسیقی کلاسیک مدرن ارمنستان نامید.
او از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۰ در کوهستانهای ارمنستان سفر
کرد و بیش از ۳ هزار نغمه محلی را گردآوری کرد. وی
بعداً بسیاری از این نغمهها را هماهنگ کرد و به شکل
سرود درآورد.
تئاتر
ارامنه از دیر باز تئاتر را می شناختند. طبق نوشته
مورخان ارمنی حدودا از یک قرن پیش از میلاد تئاتر در
بخشهای غربی ارمنستان رواج چشمگیری یافت و سپس به
بخشهای شرقی گسترش یافت و در نزد سلاطین و امرا اجرا
می شد. تئاتر یونانی در تئاتر ارمنی تاثیر به سزایی
داشته واژه تادرون در زبان ارمنی به همان معنای
تئاترون یونانی بوده و حکایت از این امر دارد که تئاتر
از یونان به ارمنستان آورده شده است. پس از رواج
مسیحیت در ارمنستان این هنر توسط برخی از روحانیون
تحریم شد و تا مدت های مدید از اجرای ان جلوگیری می شد
تا این که با پایان یافتن قرون وسطی و آغاز عصر جدید
دوباره به عنوان یک هنر مطرح گردید.
سینماي ارمنستان
سینمای ارمنستان در تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۲۳ ایجاد شد. در
آن روز با یک فرمان دولتی، کمیته دولتی سینمای ارمنی
تشکیل شد.در ماه مارس ۱۹۲۴ نخستین استودیوی فیلم ارمنی
به نام آرمنفیلم (به ارمنی: Հայֆիլմ، تلفظ: هایکینو)
در ایروان بنیاد شد و کار خود را با یک فیلم مستند به
نام «ارمنستان شوروی» (۱۹۲۴) آغاز کرد.
ناموس به کارگردانی هامو بیکنظریان اولین فیلم صامت و
سیاه و سفید ارمنی بود.
نخستین فیلم صدادار پــِپو نام داشت که در سال ۱۹۳۵
توسط هامو بیکنظریان ساخته شد.
چند تن از کارگردانان مهم معاصر ارمنی عبارتاند از:
• سرگئی پاراجانوف (با فیلم رنگ انارها)
• میخائیل وارطانوف
• آرتاوازد پلشیان
• هنریک مالیان |
